"Hâkim olmak bir meslek değil, bir yaşam tarzı tercihi."

HMGS'yi son sınıfta 79 puanla geçtim. Adaylık sınavı için 8 ay ek yoğun hazırlık yaptım — HMGS'den çok daha geniş kapsamlı. Genel kültür + genel yetenek + hukukun tüm dalları. Yazılı sınavda sıralama ilk 50'deydim, mülakatta iyi bir performans sergiledim.

Mülakat beklediğimden daha az "hukuki bilgi testi", daha çok "kişilik + motivasyon + etik değerlendirmesi" idi. Örneğin: "Bir hâkim olarak karşı karşıya kalabileceğiniz etik ikilem nedir?" veya "Yargıtay kararı ile sizin vicdani kanaatiniz çelişirse ne yaparsınız?" tarzı sorular. Koçluk almam çok faydalı oldu — mülakat simülasyonları stres yönetimini öğretti.

Adalet Akademisi'nin ilk yılı teorik olarak çok yoğun — o 6 ay hayatımda en yoğun öğrenme dönemim oldu. 2. yıl adliye stajı ise pratikte "hâkimin günlük hayatını" gösterdi — dosya yükü, karar yazma süresi, tanık dinleme dinamikleri. İkisinden birisi eksik olsa meslek için hazır olmazdım.

İstanbul'da yaşıyordum, küçük bir Anadolu iline atandım. İlk 6 ay çok zordu — sosyal hayat, aile arkadaşlarımdan uzaklık, kültürel uyum. Ancak şu anda 5 yıl sonra, şehrin kendine özgü dinamiklerini seviyorum. Hâkim olarak toplumsal saygınlık çok yüksek, yaşam kalitesi beklemediğimden iyi. 3 yıl daha kaldıktan sonra büyük şehre tayin isteyeceğim.

Haftalık ortalama 50-55 saat çalışıyorum. Duruşma günlerinde 8-9 saat, dosya inceleme günlerinde 7-8 saat. Akşam 2-3 saat daha dosya üstünde çalışmak normal. Hafta sonu genelde dinleniyorum ama karar yazma için birkaç saat veriyorum. İş-yaşam dengesi sağlanabilir ama kendini yönetmek şart.

En tatminkâr: Adalet dağıtma yetkisi. Doğru bir karar verdiğinizde — özellikle mağdura haksızlığı telafi ettiğinizde — hiçbir mesleğin veremediği bir tatmin var. En zor: Bazen yasaya uyduğunda ama içinizde "bu adil mi?" sorusu kaldığında yaşadığınız ikilem. Ve dosya yükü — haftada 40-50 yeni dosya gelir, hepsini eşit titizlikle incelemek zor.

5 yıllık hâkim net maaşım ~115K TL. Küçük şehirde iyi bir hayat yaşatıyor — ev, araç, tatil, tasarruf hepsi mümkün. Büyük şehre tayin isteseydim aynı maaş daha "orta" bir yaşam standardı olurdu. Yargı tazminatı + öngörülebilirlik bu işin ekonomik güzelliği.

Değişik zamanlarda hafif pişmanlıklar oldu — özellikle eski hukuk fakültesi arkadaşlarım serbest avukatlık yapıp ortalama benim iki katım kazandıklarını gördüğümde. Ama sonuçta istikrar ve adalet dağıtma hissi benim için daha değerli. Avukatlık stresi çok fazla — her ay müvekkil bulmak zorundasınız. Ben sabit maaşlı rahatı seviyorum.

1) HMGS'yi gençken halledin — 35 yaş sınırı acımasız. 25-28 yaşında barajı geçip adaylık sınavına hazırlanabilirsiniz. 2) Mülakat simülasyonu alın — Yazılıyı geçen birçok aday mülakatta elenir. Stresli ortamda kendi değerlerinizi ifade etmek eğitim gerektirir. 3) Atama yerine karşı esnek olun — küçük şehirler çoğu zaman beklenmedik güzellikler sunuyor. 3 yıl sonra her zaman büyük şehre tayin isteyebilirsiniz.