"Hâkim olmak bir meslek değil, bir yaşam tarzı tercihi."

Benim dönemimde HMGS yoktu. Mezuniyetten sonra adaylık yazılı sınavı için 8 ay yoğun hazırlık yaptım — genel kültür + genel yetenek + hukukun tüm dalları. Yazılı sınavda sıralama ilk 50'deydim, mülakatta iyi bir performans sergiledim. (Editör notu: HMGS ilk kez 29 Eylül 2024'te yapıldı. Bugün bu yol, HMGS'de 100 üzerinden 70 aldıktan sonra ÖSYM'nin uyguladığı hâkim ve savcı yardımcılığı yazılı yarışma sınavı, Adalet Bakanlığı mülakatı ve 3 yıllık yardımcılıkla ilerliyor.)

Mülakat beklediğimden daha az "hukuki bilgi testi", daha çok "kişilik + motivasyon + etik değerlendirmesi" idi. Örneğin: "Bir hâkim olarak karşı karşıya kalabileceğiniz etik ikilem nedir?" veya "Yargıtay kararı ile sizin vicdani kanaatiniz çelişirse ne yaparsınız?" tarzı sorular. Arkadaşlarımla yaptığımız prova görüşmeler stres yönetimini öğrenmeme yardımcı oldu.

Adalet Akademisi'nin teorik eğitimi çok yoğundu — hayatımda en yoğun öğrenme dönemim oldu. Adliye stajı ise pratikte "hâkimin günlük hayatını" gösterdi — dosya yükü, karar yazma süresi, tanık dinleme dinamikleri. İkisinden birisi eksik olsa meslek için hazır olmazdım.

İstanbul'da yaşıyordum, küçük bir Anadolu iline atandım. İlk 6 ay çok zordu — sosyal hayat, aile arkadaşlarımdan uzaklık, kültürel uyum. Ancak şu anda 5 yıl sonra, şehrin kendine özgü dinamiklerini seviyorum. Hâkim olarak toplumsal saygınlık çok yüksek, yaşam kalitesi beklemediğimden iyi. 3 yıl daha kaldıktan sonra büyük şehre tayin isteyeceğim.

Haftalık ortalama 50-55 saat çalışıyorum. Duruşma günlerinde 8-9 saat, dosya inceleme günlerinde 7-8 saat. Akşam 2-3 saat daha dosya üstünde çalışmak normal. Hafta sonu genelde dinleniyorum ama karar yazma için birkaç saat veriyorum. İş-yaşam dengesi sağlanabilir ama kendini yönetmek şart.

En tatminkâr: Adalet dağıtma yetkisi. Doğru bir karar verdiğinizde — özellikle mağdura haksızlığı telafi ettiğinizde — hiçbir mesleğin veremediği bir tatmin var. En zor: Bazen yasaya uyduğunda ama içinizde "bu adil mi?" sorusu kaldığında yaşadığınız ikilem. Ve dosya yükü — haftada 40-50 yeni dosya gelir, hepsini eşit titizlikle incelemek zor.

Maaşım küçük şehirde iyi bir hayat yaşatıyor — ev, araç, tatil, tasarruf hepsi mümkün. Büyük şehre tayin isteseydim aynı maaş daha "orta" bir yaşam standardı olurdu. Yargı tazminatı + öngörülebilirlik bu işin ekonomik güzelliği. (Editör notu: Resmî maaş tablosu yayımlanmıyor; basın hesaplamasına göre Temmuz 2026 itibarıyla hâkim ve savcı yardımcısı yaklaşık 110.567 TL, 1. derece hâkim/savcı yaklaşık 215.345 TL alıyor — resmî değil.)

Değişik zamanlarda hafif pişmanlıklar oldu — özellikle serbest avukatlık yapan bazı eski fakülte arkadaşlarımın benden çok daha fazla kazandığını gördüğümde. Ama sonuçta istikrar ve adalet dağıtma hissi benim için daha değerli. Avukatlık stresi çok fazla — her ay müvekkil bulmak zorundasınız. Ben sabit maaşlı rahatı seviyorum.

1) HMGS'yi gençken halledin — HMGS'de yaş sınırı yok ama yardımcılık yazılı sınavındaki 35 yaş sınırı (sınav yılının 1 Ocak'ı itibarıyla) acımasız. 25-28 yaşında barajı geçip yardımcılık sınavına hazırlanabilirsiniz. 2) Mülakata prova yaparak hazırlanın — Yazılıyı geçen birçok aday mülakatta elenir. Stresli ortamda kendi değerlerinizi ifade etmek eğitim gerektirir. 3) Atama yerine karşı esnek olun — küçük şehirler çoğu zaman beklenmedik güzellikler sunuyor. 3 yıl sonra her zaman büyük şehre tayin isteyebilirsiniz.